Πως γεννήθηκε το σουφλέ σοκολάτας

Πως γεννήθηκε το σουφλέ σοκολάτας

Το επιδόρπιο με την πιο μεθυστική σοκολατένια γεύση, το σουφλέ σοκολάτας, αναμφίβολα συνεπαίρνει και τον πιο απαιτητικό δοκιμαστή του,  με την βελούδινη υφή του, με την πλούσια γεύση του και, φυσικά, με το πιο υπέροχο άρωμα. Σίγουρα το έχετε δοκιμάσει, αλλά έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιος το ανακάλυψε; Το Μελίτροπον θα σας ταξιδέψει 30 χρόνια πίσω, στην Γαλλία του 1987, με μια μικρή ιστορία: «Εντελώς τυχαία ανακάλυψα ένα φοβερό γλυκό» ήταν τα λόγια του σούπερ σταρ Jean-Georges Vongerichten, γνωστού Γάλλου σεφ από την Αλσατία, που μεγαλουργεί όμως στην Αμερική, όταν  από αφηρημάδα έβγαλε από το φούρνο πιο νωρίς από ό,τι  έπρεπε ένα κέικ που έψηνε. Φαίνεται ότι όταν το δοκίμασε, αντί να φωνάξει «καταστροφή», φώναξε «εύρηκα»! «Τι μας λες, αυτό το γλυκό υπάρχει ήδη στη Γαλλία», απάντησε ο Jacques Torres, ζαχαροπλάστης γνωστός και ως “ Mr.Chocolate”, επίσης Γάλλος και επίσης κάτοικος Ηνωμένων Πολιτειών, αναφερόμενος στο τότε υπάρχον γλυκό γνωστό ως “Fondant au Chocolat”. Το αντικείμενο του καυγά τους δεν ήταν άλλο από το θεϊκό σημερινό σουφλέ σοκολάτας ή λάβα σοκολάτας, αφού το γλυκό του Jean-Georges Vongerichten, ενώ έμοιαζε εξωτερικά με ένα απλό ατομικό κέικ, όταν βύθιζε κανείς το κουτάλι του, ανακάλυπτε στο κέντρο του ρευστή σοκολάτα που τρέχει σαν λάβα!   Γιατί όμως εξανέστη ο Jacques Torres; Γιατί στην Γαλλία ένας άλλος σεφ, ο Michel Bras, είχε ξοδέψει δύο χρόνια από τη ζωή του προσπαθώντας να πετύχει αυτό που ο Jean-Georges Vongerichten παρουσίασε σαν τυχαία ανακάλυψη. Το 1981 είχε παρουσιάσει το “Fondant au Chocolat”.   Η τεχνική του πραγματικά πολύπλοκη: Έφτιαχνε μια σοκολατένια κρέμα την οποία πάγωνε σε παγάκια. Και μετά έφτιαχνε ξεχωριστά τη ζύμη για το κέικ, στην καρδιά...
Δροσερές ιδέες για καλοκαιρινά επιδόρπια

Δροσερές ιδέες για καλοκαιρινά επιδόρπια

Με τον υδράργυρο σκαρφαλωμένο στα ύψη, σίγουρα όλοι μας αναζητάμε μία παγωμένη απόλαυση στο τέλος κάθε γεύματός μας. Ντυμένα με άρωμα καλοκαιριού, τα ελαφριά, δροσερά και φρουτένια επιδόρπια, φτιαγμένα με απλά, φρέσκα υλικά και σε συνδυασμό με ήλιο και θάλασσα, τα λατρεύουν μικροί και μεγάλοι! Εκτός από τα σορμπέ και τα παγωτά, υπάρχουν οι «πειραγμένες» φρουτοσαλάτες, κρέμες και μους με κεντρικό θέμα τα φρούτα, ζελέ, αλλά και το εξαιρετικό ελληνικό γιαούρτι, για λύσεις ακόμα πιο απλές. Είναι εύκολα, αρέσουν σε όλους και ολοκληρώνουν ιδανικά ένα καλοκαιρινό τραπέζι. Τα περισσότερα γλυκά αυτής της κατηγορίας τα ετοιμάζουμε αρκετές ώρες πριν, καθώς απαιτούν πολύωρη παραμονή στο ψυγείο. Κλασικό, στραγγιστό γιαούρτι σε πιατέλα, με βουναλάκια από διάφορα γλυκά του κουταλιού και θρυμματισμένο φιστίκι Αιγίνης, πανακότα, φρουτένια μους (πχ μους λεμονιού) ή σορμπέ, φρέσκα, όχι αλμυρά τυριά (όπως το ανθότυρο, η ρικότα, η γλυκιά μυζήθρα) σε ανάμειξη με μέλι, δίπλα σε φρουτοσαλάτα, μους με ζύμη τάρτας, σαμπλέ ή σικορέ, θρυμματισμένη, cheesecake ή τιραμισού … είναι μόνο μερικές δροσερές προτάσεις για καλοκαιρινά επιδόρπια Στο Μελίτροπον θα βρείτε ελαφριά και φρέσκα γλυκά ψυγείου που θα σας δροσίσουν και θα δώσουν μια γλυκιά νότα σε κάθε γεύμα σας ή τα απογεύματα με τον καφέ σας! Εκμέκ κανταΐφι, εκμέκ τσουρέκι, προφιτερόλ, καραμέλα, εργολάβοι, μακαρόν ή κωκάκια! Αυτά και πολλά άλλα σας περιμένουν! Για αξέχαστες καλοκαιρινές διακοπές, πριν φύγετε μη παραλείψετε να περάσετε από το Μελίτροπον, για τα υπέροχα δροσιστικά κεράσματα ψυγείου που θα σας έχουμε ετοιμάσει!...
Αγαπημένα παραδοσιακά γλυκά άλλων χωρών

Αγαπημένα παραδοσιακά γλυκά άλλων χωρών

Κάθε χώρα έχει τα δικά της πιάτα και γεύσεις. Κάποια μοιάζουν αρκετά, ενώ άλλα διαφέρουν πολύ. Έτσι και τα γνωστά μας γλυκά, σιροπιαστά ή σοκολατένια, κέικ ή πάστες, έχουν τον τόπο προέλευσής τους, ενώ μάλιστα ουκ ολίγες φορές περισσότερες χώρες διεκδικούν την αυθεντικότητα της συνταγής και της προέλευσης, καθώς και την πιστοποίηση ΠΟΠ (προϊόντα με ονομασία προέλευσης). Και επειδή όπως και να χει, το επιδόρπιο είναι πάντα απολαυστικό και ο τέλειος τρόπος να τελειώσει κανείς το φαγητό του, ας δούμε μαζί ποια είναι τα πιο νόστιμα παραδοσιακά επιδόρπια απ’ όλο τον κόσμο: Μπακλαβάς Ο μπακλαβάς, το γλύκισμα που συναντάται σε πολλές κουζίνες της Μέσης Ανατολής και των πρώην Οθωμανικών χωρών, έχει σαφείς επιρροές από τη βυζαντινή κουζίνα όπου συναντώνται συναφή γλυκά. Η πόλη Gaziantep στην Τουρκία φημίζεται για τον μπακλαβά της και θεωρείται ως η πόλη στην οποία γεννήθηκε το γλύκισμα. Το 2008, η Τουρκία κατοχύρωσε το Μπακλαβά ως Π.Ο.Π. μέσω του Τουρκικού γραφείου ευρεσιτεχνιών. Εξαιρετικά όμως, είναι και τα βουτυράτα μπακλαβαδάκια Βηρυτού από τον Λίβανο. O Σπύρος Βρυώνης (1971) υποστήριξε ότι το ελληνικό γλύκισμα «κοπτή» ήταν η βυζαντινή έκδοση του σημερινού μπακλαβά. Παρ’όλα αυτά ο Perry, Charles (1994) υποστήριξε ότι ενώ η κοπτή περιείχε ξηρούς καρπούς και μέλι, η συνταγή δεν περιλάμβανε ζύμη. Συγκεκριμένα, στην προετοιμασία του βράζανε σε λάδι, μέλι και νερό φρούτα, τα ανακατεύανε με ψιλοκομμένους ξηρούς καρπούς και το σερβίρανε. Ο Perry υποστήριξε επίσης ότι πρώτοι οι Τούρκοι της Κεντρικής Ασίας ξεκίνησαν να φτιάχνουν ψωμί με πολλά επίπεδα ζύμης και έδειξε ότι ο χαμένος κρίκος ανάμεσα στον μπακλαβά των τούρκικων φυλών που κατοικούσαν στην Κεντρική Ασία και στον σημερινό μπακλαβά των Τούρκων της Τουρκίας, είναι το γλυκό pakhlavası, το οποίο δημιούργησαν οι κάτοικοι του...
Ποιος έφερε την σοκολάτα στην Ευρώπη;

Ποιος έφερε την σοκολάτα στην Ευρώπη;

Πριν γευτείτε τα ακαταμάχητα σιροπιαστά με σοκολάτα από το Μελίτροπον, ας γυρίσουμε μαζί στο χρόνο, να δούμε πως οι κάτοικοι της Ηπείρου μας μάθανε για το συναρπαστικό αυτό φυσικό και απολαυστικό προϊόν, που λέγεται σοκολάτα και που έμελλε να γίνει με τα χρόνια η πιο αγαπημένη γεύση μικρών και μεγάλων: Αν και ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που ανακάλυψε τους καρπούς του κακαόδενδρου, όταν έφθασε στην Νικαράγουα, στον 4ο ταξίδι του στην Αμερική, το 1502, δεν τους έδωσε σημασία. Γι’ αυτό η αρχή του ταξιδιού μας τοποθετείται αλλού, το 1519, όταν ο Hernán Cortés και το πλήρωμά του παρακολούθησαν για πρώτη φορά το μεγάλο ηγεμόνα των Αζτέκων, Μοντεζούμα, κατά τη διάρκεια τελετουργιών, να προετοιμάζει με επιμέλεια το ρόφημα κακάο του. Δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι να αρχίσουν να πίνουν αυτό το μαγικό ελιξίριο, προσαρμόζοντάς το στα ευρωπαϊκά γούστα με την προσθήκη ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο και άλλων υλικών, όπως κανέλα και τσίλι. Βρήκαν επίσης έναν τρόπο παρασκευής στιγμιαίας ζεστής σοκολάτας, με την κατασκευή ενός δισκίου κακάο, που μπορούσε να διαλυθεί με ζάχαρη και ζεστό νερό. Ήδη ως το τέλος του 16ου αιώνα τα πρώτα φορτία κάνουν την εμφάνιση τους στην Ιβηρική  χερσόνησο  μαζί με το μυστικό της παρασκευής του γλυκού ροφήματος, και δημιουργούνται τα πρώτα εργαστήρια σοκολάτας. Επίσημα όμως, η σοκολάτα ήρθε στην Ευρώπη το 1544, όταν μια ομάδα Δομινικανών έφερε μία προσφορά από τους Μάγια στον Πρίγκιπα Φίλιππο της Ισπανίας. Με το γάμο την Άννας της Αυστρίας με τον Λουδοβίκο τον 13ο το 1615, η σοκολάτα περνάει στην Γαλλία, από εκεί στο Βέλγιο και στο τέλος του 17ου αιώνα ο δήμαρχος της Ζυρίχης την φέρνει στην Ελβετία. Το πρώτο σπίτι της...
Ταξίδι γεύσης στην ιστορία του μπακλαβά

Ταξίδι γεύσης στην ιστορία του μπακλαβά

Ο μπακλαβάς είναι ένα διάσημο σιροπιαστό γλυκό που συναντάται σε κουζίνες της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων. Επίσης σε όλες τις χώρες της βορείου Αφρικής παρασκεύαζαν μπακλαβά φτιαγμένο από τριμμένους ξηρούς καρπούς, τυλιγμένο σε γλυκό φύλλο. Η επικρατέστερη θεωρία είναι πως το σιροπιαστό γλυκό αυτό δημιουργήθηκε από Τουρκικά φύλα της Κεντρικής Ασίας, ενώ τελειοποιήθηκε στις κουζίνες των ανακτόρων του σουλτάνου, στο παλάτι Τοπκαπί. Πολλές χώρες διεκδικούν τη δημιουργία του… Ας κάνουμε λοιπόν μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του λαχταριστού αυτού σιροπιαστού γλυκού, για να δούμε μαζί από πού προήλθε τελικά: Πιστεύεται πως οι Ασσύριοι τον 8ο αιώνα π.Χ. ήταν οι πρώτοι άνθρωποι στην Ανατολική Μεσόγειο που κατασκεύασαν γλυκό από τριμμένο καρύδι και μέλι μέσα σε ζύμη φτιάχνοντας έναν πρώιμο μπακλαβά. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία, Έλληνες ναυτικοί και έμποροι που ταξίδεψαν ανατολικά, σύντομα ανακάλυψαν το γλυκό και στην συνέχεια το έφτιαξαν στην Ελλάδα. Η μεγάλη συμβολή των Ελλήνων στην εξέλιξη του γλυκού ήταν η εφεύρεση μιας τεχνικής που έκανε την ζύμη να μπορεί να τυλίγεται σε ένα φύλλο και γι αυτό πλέον μπορούσε να κατασκευάζεται με πολλές στρώσεις τριμμένου καρυδιού. Κομμάτια μπακλαβά όπως τα γνωρίζουμε σήμερα κατασκευάζονταν σε κάθε κουζίνα πλούσιας οικογένειας στην ελληνική επικράτεια από τον 5ο αιώνα π.Χ.. O Σπύρος Βρυώνης (1971) υποστήριξε ότι το ελληνικό γλύκισμα «κοπτή» ή «κοφτό» ήταν η βυζαντινή έκδοση του σημερινού μπακλαβά. Παρ’όλα αυτά ο Perry, Charles (1994) υποστήριξε ότι ενώ η κοπτή περιείχε ξηρούς καρπούς και μέλι, η συνταγή δεν περιλάμβανε ζύμη. Συγκεκριμένα, στην προετοιμασία του βράζανε σε λάδι, μέλι και νερό φρούτα, τα ανακατεύανε με ψιλοκομμένους ξηρούς καρπούς και το σερβίρανε. Ο Perry υποστήριξε επίσης ότι πρώτοι οι Τούρκοι της Κεντρικής Ασίας ξεκίνησαν να φτιάχνουν ψωμί με πολλά...
Σιροπιαστά γλυκά: διαχρονικές γευστικές αξίες από την Ανατολή στο Μελίτροπον

Σιροπιαστά γλυκά: διαχρονικές γευστικές αξίες από την Ανατολή στο Μελίτροπον

Κανταΐφι που μας κάνει να… κολλάμε, λαχταριστός μπακλαβάς με τραγανό φύλλο, ραβανί, φλωρεντίνες και χανουμάκια που μας μυρίζουν γιαγιά, γαλακτομπούρεκο, πουράκια, σαραïλί ή σοκολατόπιτες «κόλαση», είναι μόνο μερικά από τα σιροπιαστά γλυκά που μας ταξιδεύουν στην Μέση Ανατολή, εκεί που έχουν τις ρίζες τους ορισμένα από τα πιο απολαυστικά επιδόρπια του κόσμου. Τα γλυκά κατέχουν μια ιδιαίτερη θέση στις κουζίνες της Μέσης Ανατολής, όπου αρκετές φορές ήταν μάλλον περιορισμένη η ποικιλία των φυσικά διαθέσιμων τροφίμων, τουλάχιστον κατά τις χρονικές στιγμές που δημιουργήθηκε η παραδοσιακή κουζίνα. Σ΄ αυτές τις περιοχές, οι άνθρωποι ανήγαγαν σε υπέρτατη τέχνη τη δημιουργία απολαύσεων από το ελάχιστο και έχουν εμπλουτίσει τον κόσμο τους ειδικά, και τον κόσμο της ζαχαροπλαστικής γενικότερα, με εκλεπτυσμένα γλυκά και αρτοσκευάσματα. Συχνά μάλιστα, διαπιστώνεις, όταν τα δοκιμάσεις στην αυθεντική τους μορφή, πως είναι πολύ λιγότερο γλυκά από ό,τι υποθέτουμε σε σύγκριση με τα ανάλογα δικά μας γλυκά και ακόμα με τα γλυκά της Δύσης. Πολλά από τα γλυκά του μουσουλμανικού και του χριστιανικού κόσμου της Μέσης Ανατολής έχουν θρησκευτικές και εθιμικές αναφορές: τα Atayef, οι μικρούτσικες κρέπες που γεμίζονται με κρέμα προσφέρονται οπωσδήποτε στο Ραμαζάνι, το Meghli, μια κρέμα από ριζάλευρο αρωματισμένο με γλυκάνισο και κιούμελ προσφέρονται στη γέννηση ενός παιδιού ή τα Χριστούγεννα από τις χριστιανικές κοινότητες. Ο Aşure πάλι, ένα τούρκικο γλυκό, που φτιάχνεται από όσπρια και ξηρούς καρπούς, θυμίζει την προσάραξη της κιβωτού του Νώε στο Αραράτ, όταν είχαν σχεδόν τελειώσει οι προμήθειες και δημιουργήθηκε με ό, τι υπήρχε για να γιορτασθεί το τέλος της δοκιμασίας. Με οδηγό τη γνώση συνταγών, δοκιμασμένων στο πέρασμα των χρόνων, που ξυπνούν γλυκές μνήμες, το εργαστήριο ζαχαροπλαστικής Μελίτροπον σας προσφέρει αυθεντικά γλυκά...